Bir ruh taşırsın içinde, bir de beden üstünde. Bir yerini vursan morarır bedenin, belki kesilir elinin bir yeri kanar hemen, belki burkulur bileklerin ağlarsın acısından. Ama mutlaka geçer bir gün hepsi silinir izleri. Ruhun ise baş köşesindedir hayatın. Onun da başına gelir zaman zaman. İncinir o da aynı bileklerin gibi. Avazı çıktığı kadar bağırır içinden sesi duyulmaz. Akar göz yaşları sicim gibi süzülür. İzleri de gelir her gittiğin yere. Hakim karşısına da çıkamaz ki adaletten sorsun hesabını. Yüzünde ki morluklar, alçıda ki kırıklar, ellerinde ki kesikler gibi silinmez ruhunda ki darbeler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder