Aşkı Gördüm Doğarken Ben

Uzun uzun bakıştılar. Saniyeler oldu saatler, saatler oldu aylar, yıllar. Sonsuzluk oldu gözlerinde öylece kaldılar. Önce gözleri birleşti sonra ruhları sarıldı birbirine. Adem ve Havva misali, olmayan bir ağaçtan düşen tomurcuklar. Düştüğü yerde açan çiçekler. Sahip oldukları bir ruh ve bir bedenken şimdi bir ruh da bir beden. Tüm zamanlardan daha gerçek bir zaman. Ayrı dünyalarda ayrı insanlarken yine de sevdiler. İnadına sevdiler. Bir şeyleri olduğu için değil de hiçbir şeyleri olmamasına rağmen sevdiler. 

Aşkı gördüm doğarken ben.