17 Kasım 2014 Pazartesi

Umut, umuda yolculuk

Gülümserken içinden acaba ne kadar içten diye soruşun kendine. Ne kadar gerçek diye. Unutursun öfkeni, hissizleşirsin en sonunda. Kim vurmuş duvarlarına, nasıl yıkılmış. Hala ayaktaysan eğer, kalbini eline alıp bir anne şefkati gibi dikkatli yürüyüp gitmişsen eğer, bırakmışsın acımayı kendine. Yeniden doğmuş, dirilişini kucaklıyorsun şimdi. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder